همیشه دلم برای نگاهت تنگ است .اگر نگاهت فرصتی داشت بیادم باش.

اسفند رو به پایان است٬ وقت کوچ کردن به فروردین . وقت بخشیدن و

صاف کردن دل.

پس مرا ببخش :اگر با نگاهی٬یا صدایی٬ یا زبانی بر دلت ترکی

 انداخته ام .

عیدتون مبارک

و

 فروردینی های عزیز تولدمون مبارک

  اینــم کیــــک تولدمون  

( برای کادو هم صبر میکنیم ٬ ۲روز دیگه وقت هست٬هنوز زوده )

زندگی کوچکتر از آن است که مرا برنجاند و زشت تر از

آن که دلم برایش بلرزد

چقدر سخت است همرنگ جماعت شدن.

 وقتی جماعت خودش هزار رنگ است

همیشه بهترین آینده بر پایه گذشته ای فراموش شده بنا می شود

نمیتوانی در زندگی پیشرفت كنی

مگر غمها و اشتباهات گذشته را رها نكنی

 آرام تر سکوت کن.......

   صدای بی تفاوتی هایت آزارم میدهد

مردی از دست روزگار سخت مینالید٬پیش استادی رفت و برای رفع غم

و رنج خود راهی خواست٬استاد لیوان آب نمکي را به خورد او داد و از

مزه اش پرسید.مرد به محض چشيدن آب نمک آن را پس زد و گفت:

خيلی شور و غیر قابل تحمل است.استاد وی را در کنار دریا برد و به

 او گفت:همان مقدار آب بنوش . بعد استاد از مزه اش پرسید.مرد

گفت:بهتراست،میتوان تحمل کرداستاد گفت:شوری این دو آب یکی

است٬ولی ظرفشان با هم فرق دارد،سختی و رنج دنیا همیشه ثابت

است٬اما ظرفيت ما میتواند لیوان باشد يا دريا،

دریا باش...

دریا باش....

دریا....

آنگاه که آرزوهایم را به روی دیوار نوشتم ، نمی دانستم چشم نامحرمی بدان  نظارگر است. آنگاه که مشق سکوتم را خواستم بر دیواره های تاریک                 شب بنویسم ،طوفانی آمد و آرامش مرا به یغما برد ...                                                    و      آنگاه که درد بی کسی هایم را به رودخانه ی زلال صاف سپردم،او با      بی اعتنایی از کنار من گذشت.    و آنگاه که فریادم را بر سر کو ه ها کشیدم تا بلکه آرام گیرم او نیز فریادم را   پس داد و مرا قبول نکرد.حالا با توام با تویی که حرف و دلم و درد تنهایی   هام و صدای فریادم را ،که از سوز و زخم دل است را از پشت دیوارها و   فاصله ها می شنوی .   تو چی؟تو هم می خواهی مرا تو ی این دنیای وانفسا تنها بذاری و مرا به   حال خود رها کنی             خدای من ،من تنهام ! دستم را بگیر که احساس می کنم هر چه   بیشتر برای رهایی از مرداب سختی ها و دلتنگی های این دنیا،دست و             پا می زنم بیشتر در آن غرق می شوم و در آن فرو می روم .                                                                      یا                                                 پر پروازم ده                                                     یا........   خودت گفته بودی هر گاه تو را به دهنه پرتگاه بردم،                                                      هراس مکن             " چون یا تو را از پشت خواهم گرفت یا به تو پرپرواز خواهم داد "              خدای من، وقتش فرا رسیده پس چرا کاری نمی کنی؟؟؟؟                                                                                     یاری ام کم .........

نمی دانم که دانستی دلیل گریه هایم را ، نمی دانم که حس کردی

سکوتم را ٬ ولی دانم که می دانی که من بودم و هستم ، وجود

ساده ات بوده که من اینگونه دل بستم